Parafia Matki Bożej Pocieszenia w Rybarzowicach



„Gdy będzie wam trudno, gdy będziecie przeżywać jakieś niepowodzenia czy zawód, niech myśl wasza biegnie ku Chrystusowi” św. Jan Paweł II

Chrzest

25-06-2017, 20:50

"Chrzest święty jest fundamentem całego życia
chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i bramą
otwierającą dostęp innych sakramentów.
Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu
i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami
Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół
i stajemy się uczestnikami jego posłania.
Chrzest jest sakramentem odrodzenia przez wodę
i w słowie” (KKK 1213).


 

W celu załatwienia formalności związanych z chrztem dziecka należy:

  • Zgłosić się do kancelarii parafialnej i przedstawić dokumenty:
    • Odpis skrócony aktu urodzenia dziecka - z Urzędu Stanu Cywilnego.
    • Należy podać dokładne dane rodziców: imiona ich rodziców i nazwisko panieńskie matki, data i miejsce urodzenia, data i miejsce ślubu kościelnego, adres zamieszkania.
    • Dane rodziców chrzestnych – adres zamieszkania; miejscowość, ulica, numer domu.
    • Rodzice chrzestni (z innej parafii): zaświadczenie od Ks. Proboszcza, że są praktykującymi katolikami (należy dostarczyć przed chrztem św.).


Chrzest udzielany jest w trzecią niedzielę miesiąca ( a także w Święta Bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy) podczas Mszy św. o godz. 11:00. Zainteresowani tym Sakramentem nasi Parafianie uczestniczą w spotkaniu przygotowującym w sobotę przed wybraną niedzielą o godz. 18:40 w kościele.

W DZIEŃ CHRZTU: rodzice oraz chrzestni wraz z dzieckiem zgłaszają się 10 minut przed uroczystością w zakrystii , gdzie rozpoczynaja się wstepne obrzędy chrztu św. 

KTO MOŻE BYĆ CHRZESTNYM?

Zgodnie z chrześcijańską tradycją, przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego. Jego zadaniem jest, w wypadku chrztu osoby dorosłej, towarzyszenie w dochodzeniu do wiary i poznawaniu życia chrześcijańskiego; a w przypadku chrztu dziecka ma on wraz z rodzicami przedstawić dziecko do chrztu i pomagać w jego wychowaniu religijnym, tak, by prowadziło życie prawdziwie chrześcijańskie.
Chrzestnym nie może więc być każdy. Więcej, Kościół stawia osobom, które maja być chrzestnymi bardzo konkretne wymagania.

Chrzestnym może być ten, kto:

1. został wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców /opiekunów/;
2. jest katolikiem;
3. ma wymagane kwalifikacje i chce pełnić to zadanie;
4. jest wystarczająco dojrzały do pełnienia tego zadania, tzn. ukończył szesnaście lat;
5. przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię;
6. prowadzi życie zgodne z wiarą i zadaniami jakie ma pełnić;
7. prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego (tzn. jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej);
8. nie jest ojcem ani matką dziecka /osoby przyjmującej chrzest/.


Zgodnie z tymi normami pomyłką jest wybór na chrzestnego osoby niepraktykującej, czy żyjącej w związku cywilnym lub konkubinacie (bez ślubu „kościelnego”), albo osoby jawnie występującej przeciwko prawdom wiary i moralności. Musi przecież, wraz z rodzicami dziecka, wyznać wiarę, w której dziecko ma być ochrzczone, i wyrzec się wszelkiego zła! Ma być to osoba, która żyje życiem prawdziwie chrześcijańskim: wierząca, praktykująca, najlepiej uczestnicząca czynnie w życiu wspólnoty parafialnej.
Zadaniem chrzestnego jest bowiem nie tyle „rozpieszczanie” dziecka prezentami ile wspomaganie rozwoju jego wiary. A zatem kryterium wyboru nie może być w żadnym wypadku stan posiadania majątkowego.
Powinna być to osoba bliska rodzinie dziecka, mająca z nią częste kontakty (czy może dbać o wiarę dziecka chrzestny, który widuje chrześniaka raz czy dwa razy w roku?). Chrzestny powinien również cieszyć się autorytetem, tak, by w razie potrzeby, mógł zwrócić uwagę dziecku i jego rodzicom na błędy czy braki wychowania.
To dlatego, gdy chrzestny nie jest osobiście znany proboszczowi, wymagane jest zaświadczenie z parafii zamieszkania, że jest osobą wierzącą i praktykującą.

Świadkiem chrztu może być jedynie osoba innej wiary. Katolik zaś może być chrzestnym albo z uwagi na powyższe przeszkody być nim nie może. 
————————————————-
1. Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 872.
2. Wtajemniczenie chrześcijańskie. Wprowadzenie ogólne, 8-10; KPK, kan. 874.